و : فرزند كنيز با حصول سه شرط به مالك وى ملحق مىشود و همچنين فرزند متعه ملحق بزوج مىشود منتهى اگر شوهر يا مالك فرزند را از خود نفى نمودند در اينجا بدون لعان فرزند منتفى مىشود اگر چه نفىكننده ولد با اين عمل فعل حرامى را مرتكب شده است . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ حصول سه شرط ] دخول و ولادت در شش ماه يا بيشتر و عدم تجاوز از اقصاى حمل مىباشد . سپس مىفرماين : براى مالك و زوج جايز نيست به صرف وجود شبه‌اى فرزند را از خود نفى كنند منتهى همانطوريكه مرحوم مصنف فرموده بمجرّد نفى فرزند از ايشان نفى مىگردد اگر چه ايشان به اين عمل مرتكب معصيت شده‌اند و جهت عصيانشان اينست كه شارع مقدس بحسب ظاهر حكم فرموده كه فرزند ملحق بايشان مىباشد و پرواضح است كه نفى ولد مستلزم طرح حكم مزبور بوده و باعث بىاعتنائى به حكم شرع مىباشد . سپس در مقام توضيح و تفصيل مىفرماين : اما انتفاء ولد در كنيز بدون لعان مورد اتفاق و موضع اجماع است و در آن احدى خلاف نكرده و علاوه بر اجماع دليل ديگر براى اينحكم آنست كه در آيه شريفه لعان را معلّق به نسبت بىعفتى به زوجه نموده و مورد آن را تنها در همين صورت معرفى نموده پس كنيز نسبت بمولا كه زوجه محسوب نمىشود بينشان لعان مشروع نميباشد . و اما انتفاء ولد در متعه : مشهور فقهاء اينطور فرموده و اظهار كرده‌اند كه فرزند در معته بدون لعان منتفى مىشود و دليلشان